موعود زمان

علائمی که بیانگر ظهور حضرت صاحب الزمان (عج) می باشد، دو قسم است:

یکی علائم حتمیّه و دیگری علائم غیر حتمیّه. برخی از علائم حتمیّه بدین ترتیب است:

خروج دجّال، صیحه و نداء آسمانی، خروج سفیانی، فرو رفتن لشکر سفیانی در بَیداء، قتل نفس زکیّه، خروج سیّد حسنی، ظاهر شدن کف دستی در آسمان، کسوف آفتاب در نیمه ماه رمضان و خسوف ماه در آخر آن، آیات و علاماتی که در ماه رجب ظاهر می شود و اختلاف بنی عبّاس و انقراض دولت ایشان.

قسمی دیگر از علائم ظهور، علائم حتمیّه است.(این علائم بسیار است که بعضی از آنها ظاهر شده و برخی هنوز واقع نشده است).

«حاج شیخ عبّاس قمی» در کتاب «منتهی الآمال»، باب چهاردهم، فصل هفتم، علاوه بر ذکر علائم حتمیّه، به ذکر 21 مورد از علائم غیر حتمیّه پرداخته است که چند نمونه آن در ذیل می آید:

«خراب شدن مسجد کوفه، جاری شدن نهری از شطّ فرات در کوچه های کوفه، ظاهر شدن ستاره دنباله دار در نردیکی ستاره جُدََیّ، خراب شدن مسجد براثا، مسخ شدن طایفه ای به صورت میمون و خوکها و ...»

در مورد دجال در روایات چنین امده است که:

در هنگام ظهور منجی حق فردی پیدایش میشود که با دروغ پردازی و نیرنگ عده ای را فریب میدهد و

به دور خود جمع میکند و با سپاهش به همه جا غیر از مکه و مدینه پا میگذارد. وی بسیار پلید و زشت رو است و از سحر و جادو و تردستی نیز آگاهی دارد.

در وصف دجال چنین امده است:

او صورتی آبله رو دارد و چشم راستش مسخ شده ((چشم راست ندارد)) و چشم دیگرش میان پیشانیش قرار گرفته و گویی که با خونش در امیخته است و مانند خورشید می درخشد و میانش نوشته است کافر ((به طوری که هر با سواد و بی سوادی انرا می خواند))،او مرده را زنده میکند، به اسمان فرمان می دهد که ببار و آسمان می بارد و به زمین دستور میدهد که برویان و زمین نیز درخت و گل می رویاند. وارد دریاها می شود و زمین زیر پایش می پیچد. او با قاطری خاکستری رنگ ، می اید که یک پایش میلنگد و هر گامش ۲۰ میل است و هر کجا که سُمش را بگذارد تا قیامت در انجا گیاه نمی روید.زمین گنج هایش را برای او اشکار می کند و او هنگامی  می اید که جهان گرفتار قحطی شدیدی است، همیشه کوهی از نان و نهری از اب به دنبالش است و بهشت و جهنمی همراه اوست و ...  .

او دائم فریاد می زند به طوری که هر جن و انسی انرا می شنود و می گوید:من پروردگار شما هستم روزی شما را افریده ام و حال به سوی من بیایید.